Έλεγχος άρδευσης υδροπονικής καλλιέργειας τομάτας με τη βοήθεια προσομοιωμάτων και αισθητήρων

Abstract

Ο σκοπός της παρούσας πτυχιακής εργασίας είναι να μελετηθεί η συχνότητα της άρδευσης με βάση τους αισθητήρες ηλιακής ακτινοβολίας και σχετικής υγρασίας του υποστρώματος και να μελετηθούν οι επιδράσεις της άρδευσης στην ανάπτυξη και στην παραγωγή υδροπονικής καλλιέργειας τομάτας σε υπόστρωμα πετροβάμβακα. Για τη διεξαγωγή του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από τον μετεωρολογικό σταθμό που βρίσκεται εκτός του θερμοκηπίου, καθώς από τους αισθητήρες ηλιακής ακτινοβολίας και σχετικής υγρασίας υποστρώματος μέσα στο θερμοκήπιο. Στο θερμοκήπιο εφαρμόστηκαν δυο δόσεις άρδευσης. Η πρώτη γινόταν με βάση την ηλιακή ακτινοβολία και η δεύτερη με βάση την ηλιακή ακτινοβολία και τη σχετική υγρασία υποστρώματος. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις της καλλιέργειας όσο αφορά το ύψος των φυτών και τον αριθμό των φύλλων και μετρήσεις που αφορούσαν την παραγωγή δηλαδή για το μέσο βάρος καρπού, το σύνολο των καρπών, το συνολικό χλωρό βάρος και τέλος υπολογίστηκε ο δείκτης της φυλλικής επιφάνειας. Από τα αποτελέσματα των μετρήσεων βρέθηκε ότι το ύφος των φυτών και ο αριθμός των φύλλων δεν παρουσίασε στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο διαφορετικών δόσεων άρδευσης. Όσο αφορά το μέσο βάρος καρπού, τα φυτά που αρδεύονταν με βάση τους αισθητήρες ηλιακής ακτινοβολίας και σχετικής υγρασίας υποστρώματος παρουσίασαν μεγαλύτερο βάρος καρπού σε σχέση με τα φυτά που αρδεύονταν με βάση τον αισθητήρα ηλιακής ακτινοβολίας. Το σύνολο των καρπών/m2 αλλά και το συνολικό χλωρό βάρος/m2 παρατηρήθηκε ότι είναι μεγαλύτερα στα φυτά που αρδεύονταν με βάση την ηλιακή ακτινοβολία συγκριτικά με τα φυτά που αρδεύονταν με βάση την ηλιακή ακτινοβολία και τη σχετική υγρασία υποστρώματος. Τέλος ο δείκτης της φυλλικής επιφάνειας παρουσίασε μια αύξηση κατά τις 6 πρώτες παρατηρήσεις και στην τελευταία μέτρηση μειώθηκε επειδή έγινε κορυφολόγημα και αφαιρέθηκαν τα υποκείμενα φύλλα μετά τη συγκομιδή των καρπών τομάτας της πρώτης και δεύτερης ταξικαρπίας.