Μελέτες για την υπερτροφία ήπατος σε ποντίκια C57B16 που εκτίθενται σε PFOA

Προβολή/ Άνοιγμα
Συγγραφέας
Βαϊνά, ΜαρίαΌνομα Επιβλέποντος
DePierre, Joe
Nobel, Stefan
Ημερομηνία
2007Γλώσσα
el
Πρόσβαση
ελεύθερη
Επιτομή
Στις μέρες μας, τα PFOA χρησιμοποιούνται σε πολλές βιομηχανικές και
καταναλωτικές εφαρμογές, όπως για παράδειγμα στην παραγωγή του Teflon . Το
PFOA είναι μέλος της υπερ-οικογένειας των πολλαπλασιαστών υπεροξεισωματίων.
Μετά από πειράματα που έγιναν σε τρωκτικά, τα πιο εκτενέστερα χαρακτηρισμένα
αποτελέσματα των πολλαπλασιαστών υπεροξεισωματίων, είναι η αύξηση στον
αριθμό και το μέγεθος των υπεροξεισωματίων, η υπερτροφία του ήπατος, καθώς
επίσης και η ρύθμιση του δυναμικού ενέργειας της /^-οξείδωσης των λιπαρών οξέων
των ηπατικών υπεροξεισωμάτων. Ο σημαντικότερος στόχος της παρούσας μελέτης
είναι να γίνει κατανοητός ο μηχανισμός της υπερτροφίας του ήπατος. Προκειμένου
να μελετήσουμε τον μηχανισμό αυτό, ερευνήσαμε την περιεκτικότητα σε DNA, την
περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και τη μορφολογία του ήπατος κατά τη διάρκεια της
υπερτροφίας. Αρσενικά ποντίκια C57 Β16 χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, στη μια δόθηκε
τροφή που περιείχε 0.001% w/w PFOA και στην ομάδα control δόθηκε με τροφή
χωρίς προσθήκη PFOA. Την 1η ,2η , 3η, 5η και 10η μέρα του πειράματος τα ζώα
θυσιάστηκαν και το ήπαρ αφαιρέθηκε και ζυγίστηκε. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι
η υπερτροφία ήπατος και η σύνθεση του DNA ξεκινούν την τρίτη ημέρα μετά από
την έκθεση σε PFOA και η χρονική πορεία της σύνθεσης DNA η οποία προκλήθηκε
από τα PFOA βρέθηκε να συμβαδίζει με τη χρονική πορεία της αύξησης του
ηπατικού βάρους. Η παρατήρηση των ηπατικών τομών στο οπτικό μικροσκόπιο
έδειξε ότι τα ποντίκια που εκτέθηκαν σε PFOA είχαν διευρυμένα ηπατοκύτταρα,
καθόλου γλυκογόνο, κανένα σημάδι απόπτωσης, νέκρωσης ή μίτωσης αλλά περιείχαν
έγκλειστα σωματίδια άγνωστης προέλευσης. Αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να
απαντήσουμε στο ερώτημα εάν η υπερτροφία εξαρτάται από τον πολλαπλασιασμό
των κυττάρων ή πρόκειται απλώς για διευρυμένα κύτταρα με αυξημένη
περιεκτικότητα σε DNA.
Ακαδημαϊκός Εκδότης
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Σχολή Επιστημών Υγείας. Τμήμα Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας.
Stockholm University Unit of Biochemical Toxicology Department of Biochemistry and Biophysics.