Κατανομή των παραμέτρων του μικροκλίματος σε θερμοκήπιο εξοπλισμένο με σύστημα υγρής παρειάς

Abstract

Ο κλιματισμός των θερμοκηπίων κατά τη θερινή περίοδο είναι ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν κυρίως οι χώρες της Μεσογειακής λεκάνης. Σε αυτές τις χώρες η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται από υψηλές θερμοκρασίες και χαμηλά επίπεδα υγρασίας φθάνοντας σε τιμές τέτοιες ώστε να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές στην καλλιέργεια με αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής και της ποιότητας των προϊόντων. Έτσι οι παραγωγοί αναγκαζόταν να διακόψουν την καλλιέργεια. Αυτό οδήγησε στη χρησιμοποίηση συστημάτων τα οποία μειώνουν την θερμοκρασία στο εσωτερικό του θερμοκηπίου καθιστώντας εφικτή την καλλιέργεια. Οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την μείωση της θερμοκρασίας είναι: a) η σκίαση b) ο αερισμός (φυσικός και δυναμικός) και c) ο δροσισμός με εξάτμιση (σύστημα υγρής παρειάς-ανεμιστήρων και σύστημα υδρονέφωσης). Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν οι παράγοντες που επηρεάζουν την απόδοση ενός συστήματος δροσισμού με υγρή παρειά και ανεμιστήρες καθώς και η κατανομή των παραμέτρων του μικροκλίματος. Έτσι, αφού γίνεται μια γενική αναφορά στα θερμοκήπια και στα συστήματά τους και ιδιαίτερα στο σύστημα με υγρή παρειά και ανεμιστήρες, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα των μετρήσεων που έγιναν το καλοκαίρι του 2005 και τα συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτά.