Συσχέτιση βιοχημικών δεικτών και παραμέτρων φυσικής κατάστασης σε μεσήλικα άτομα

Abstract

Η παρούσα εργασία σκοπό έχει τη διερεύνηση της σχέση μεταξύ παραμέτρων φυσικής κατάστασης και βιοχημικών δεικτών σε υγιή μεσήλικα άτομα. Στη μελέτη συμμετείχαν 41 άτομα, 28 γυναίκες και 13 άνδρες, ηλικίας 50,3±1,08 ετών. Οι συμμετέχοντες έλαβαν μέρος σε 4 προπονήσεις την εβδομάδα (2 με βάρη - 2 αερόβιας άσκησης) για 6 μήνες. Αξιολογήθηκαν: ολική χοληστερόλη (TC), λιποπρωτεϊνη χαμηλής πικνότητας (LDL), λιποπρωτεϊνη υψηλής πικνότητας (HDL), τριγλυκερίδια (TG), απολιποπρωτεϊνη Α και Β (Αρο A), (Αρο Β), C- αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP), γλυκόζη καθώς και δύναμη άνω και κάτω άκρων, κοιλιακοί, μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (V02max) και ευλυγισία. Στις γυναίκες η μέγιστη δύναμη βελτιώθηκε κατά 26,8% για τις μυϊκές ομάδες των άνω άκρων, κατά 16,8% των κάτω άκρων και στους κοιλιακούς κατά 22,5%. Για τους άνδρες οι αντίστοιχες τιμές ήταν 19,3, 19,6 και 20,8%. Η αερόβια ικανότητα στις γυναίκες βελτιώθηκε κατά 12,2%, η ευκαμψία κατά 3,7% και στους άνδρες κατά 13,9 και 9,0%. Το λιπιδαιμικό προφίλ παρουσίασε θετική ανταπόκριση και στα δύο φύλα (γυναίκες: TC -9,6, LDL -9,0, TG -8,1, γλυκόζης -5,1, Αρο Β -6,7, CRP -5,9, HDL 10,8, Αρο A 6,7%, άνδρες: TC -13,7, TG -13,7, LDL -9,0, γλυκόζη -4,4, Αρο Β -8,1, CRP -7,3, Αρο A 6,7, HDL 10,0%. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η μακροχρόνια συμμετοχή σε προγράμματα συνδιασμού αερόβιας άσκησης και δύναμης, προάγουν τη φυσική κατάσταση και την υγεία. Ειδικότερα η βελτίωση της δύναμης και της αερόβιας ικανότητας, επιδρούν θετικά και στη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ και της γλυκόζης.